Resmi tarih kitapları bize tekerleğin ve modern mühendisliğin sadece birkaç bin yıl önce ilkel şartlardan doğduğunu anlatır. Ancak Mısır’ın kadim Sakkara topraklarında yapılan bir keşif, geçmişe dair yazılan tüm bu ezberleri tek bir nesneyle yerle bir etmeye yetti.
1936 yılında, Birinci Hanedanlık dönemine ait Prens Sabu’nun mezarında bulunan ve Sabu Diski olarak adlandırılan bu nesne, ilk bakışta günümüz dünyasındaki bir fabrikadan fırlamış gibi duruyordu.
Yaklaşık 60 santimetre çapındaki bu taş plakanın ortasında kusursuz bir mil deliği yer alıyor ve kenarları içeriye doğru 3 kanat halinde bükülüyordu.
Bu görüntü, modern bir gemi pervanesini, jet motoru türbinini veya yüksek hızlı bir sıvı karıştırıcı çarkı birebir andırıyordu.
Antik insanların tekerleği bile yeni yeni hayal ettiği iddia edilen bir çağda, bu kadar ileri düzey bir aerodinamik tasarımın bir prensin mezarına neden konulduğu sorusu, bilim dünyasını derin bir sessizliğe gömdü.
İşin asıl akılalmaz boyutu ise diskin yapıldığı malzemede gizliydi. Bu parça metalden veya kilden değil, şist adı verilen, yaprak yaprak ayrılan ve işlenmesi feci şekilde kırılgan olan bir taştan oyulmuştu.
Bugün en gelişmiş bilgisayarlı üretim cihazlarıyla bile bu kırılgan taş üzerinde o milimetrik kıvrımları ve pürüzsüz hatları çatlatmadan yapabilmek çok ciddi bir endüstriyel güç gerektirir. 5000 yıl önce bu imkansız işçiliği kimin, hangi aletlerle yaptığı büyük bir muamma olarak kalmaya devam ediyor.
Arkeoloji dünyası bu mekanik parçaya mantıklı bir açıklama getiremediği için resmi kayıtlara sadece bir süs eşyası veya meyve tabağı diyerek geçiştirmeyi seçti.
Ancak modern laboratuvarlarda yapılan aerodinamik testler, bu diskin sıvıları ve havayı muazzam bir girdap oluşturarak yönlendirmek için tasarlandığını kanıtladı.
Sabu Diski, bizlere geçmişin ilkel olmadığını, aksine çok yüksek bir hidrolik mühendisliğe ve teknolojiye sahip, ancak zamanla yeryüzünden silinmiş kayıp bir medeniyetin varlığını haykırıyor.
Bugün Kahire Müzesi’nde sessizce sergilenen bu gizemli parça, insanlığın unuttuğu o eski çağın bugünün modern dünyasından çok daha ileride olabileceğini fısıldıyor.
Kaynak: bilim ve teknoloji
Yazar
