Her insanın bir dünyası vardır. Kimileri yoğun iş koşuşturmaları arasında çayı yudumlamaya zaman bulamaz. Kimileri de işsiz dolaşır bütün gün. Saatler, dakikalar koca bir asırdır onlar için.
Umutsuzluk, bunalım sefalet hiç yakalarını bırakmaz.
Herkesin dünyası apayrıdır; Kadın dünyası, iş dünyası, erkek dünyası, mutluluk dünyası, mutsuzluk dünyası gibi..
İş dünyalılar zamanla yarışırlar. Boş duracak bir anları olmadığı gibi, zamanın yetersizliğinden sözederler.
Kadın dünyasında kadınlar, toplum yapısından kaynaklanan çevre kültürüyle kendilerine ayrı bir dünya kurarlar; sabahları eşine, çocuklarına, kahvaltı hazırlamak, bulaşık, daha sonra öğle yemeği, öğleden sonraları birkaç kadın arkadaşla biraraya gelerek yorgunluk çayı içmek ve yeniden, akşam yemeği, bitiminde de televizyon ve daha sonra uyku.. Çamaşır günleri v.s kadının ufacık dünyasını oluşturur.
Erkek dünyası; iş arasına sıkıştırılan kahvehanelerde iki el oyun oynamak, ya da birkaç arkadaşla kadeh tokuşturmak. .Ev geçindirme derdi, vergiler borçlar, senetler…
Bilim dünyasında ise hem erkek hem kadın araştırıcıdır, eğitimcidir. Yani daha da çok etkendir. Gelişmeleri yakından izler, dünya yenilendikçe kendini yenilemeye çalışır.
Öğrenci dünyasında öğrenci alıcıdır, okul, ders öğretmen ve arkadaş ilişkileri diyaloglar, toplumun en önünde yer alma sevdası, kuralları tanımama, rahat bir gelişim ve dünyaya yeni bir bakış açısı getirme sevdası…
İnsanın dünyası gördüğü, bildiği, iletişim kurduğu olanaklardan ibarettir.
Hayat mücadele demektir.
Yaşamsa çelişkilerle doludur,
Önemli olan kişinin ufkunu genişletmesi, dünyasını sürekli geniş tutması, dar bir açıyla bakmaması, küçücük dünyasından sıyrılıp büyük bir dünya yaratma çabasına sahip olmasıdır.
Dünyanın ufku bilinmeyen bir sonsuzluk.
Önemli olan ufukta uçmasını bilebilmek.
Geniş dünyalara doğru…
Yazar
